Patronen

Nu is de eerste helft van de vakantie voorbij. Tijd voor bezinning.
Een vrolijke kinderpost komt de volgende keer!

"To understand is to perceive patterns''  Isaiah Berlin

Met de permacultuur-ontwerpsysteem-methodiek gaan mensen aan de slag met systeemdenken.
De mooiste en meest complexe systemen op onze aarde zijn terug te vinden in de natuur.  

Vaak kunnen onze hersenen de complexiteit van zulke systemen niet bevatten. We snappen het belang van bepaalde 'spelers' in het systeem niet omdat we de interacties niet kunnen waarnemen, of omdat we de 'spelers' zelf niet kunnen zien! Wist je bijvoorbeeld dat veel planten een symbiose hebben met een schimmel? De plant geeft suikers aan de schimmel. De schimmel heeft een veel groter bereik dan de plant met zijn ondergronds dradennetwerk en kan voedingstoffen vrijmaken en aan de plant geven, die de plant zelf niet in staat zou zijn te bemachtigen!
Zie dit filmpje...

... uit het artikel: Dealtjes sluiten met een schimmeldraad - kennislink.nl

Wist je dat bepaalde soorten bomen hun eigen zaailingen blijven voorzien van suikers via de wortels totdat ze groot genoeg zijn om de zonlicht zelf op te vangen in de hoge bladerdak...?

Wist je dat wolven en rivieren.....

Wist je......?

Alle ecosystemen hebben één patroon gemeen: diversiteit. De diversiteit aan organismen in samenwerking met het landschap zorgen voor veel nuttige verbindingen (voedselketens) waaruit het leven mag ontstaan en zich uitbreiden met behoud van de omgeving.

Hoe meer nuttige verbindingen (of input) hoe veerkrachtiger het systeem is - dat is het patroon.

Mensen die permacultuurprincipes gebruiken willen veerkrachtige systemen opzetten voor verschillende doeleinden (educatie bijvoorbeeld). Ze brengen verschillende onderdelen, dieren of mensen en in contact met elkaar in de hoop dat er een verbinding ontstaat. Dat kun je niet forceren, je kunt alleen de omstandigheden scheppen. De dieren en het plantenrijk snappen het meteen. Natuurlijk gaan ze de verbinding aan, want dat levert voor iedereen voordeel: 1 + 1 = 3.

Mensen vinden dat lastiger, er komen andere patronen bij: angst, denkpatronen, cultuur, jeugdervaringen enz. In sommige gevallen kom je uit bij 1 + 1 = 0, of nog zelfs op -10.

Patronen zijn in alles terug te vinden, in gedrag en denkwijzen, in processen, culturele gewoontes, gebeurtenissen en uiteraard zijn er patronen die terug te vinden zijn in vorm. Alles is patroon.

En zo vroeg ik me af wat mijn patronen zijn

Waarom ik dit blog schrijf. Waarom ik best somber ben deze vakantie, terwijl het juist zo lekker gaat met de kinderen en hun bezigheden.

Wat ontdekte ik? Ik schrijf dit blog ter verdediging van mijn eigen ideeën, waarnemingen en overtuigingen. En waarom? Omdat ik een zoon hebt die niet naar school wil, terwijl hij wel wil en kan leren (elk kind toch!).
Omdat ik me binnen deze situatie niet gehoord en gezien voel door de instanties die op dit moment het voor het zeggen hebben over het onderwijs dat zou moeten passen bij mijn jongste zoon.
Omdat het lijkt alsof echt overleg op een gelijk niveau maar beperkt mogelijk is. Ik voel onmacht en dit is een manier om ermee om te gaan.

De vraag is of dit de beste manier is om met dit patroon om te gaan. Dat weet ik niet.

Ik kijk terug naar de geschiedenis van mijn kinderen, in aanraking met allerlei instanties, en ik zie ook een patroon (hier weergegeven zonder nuancering trouwens):

•   De instantie geeft iets aan als goede manier om ermee om te gaan (met autisme bijvoorbeeld)
•   Ik ervaar/geloof iets anders en ga op zoek naar een andere oplossing/oorzaak.   
•   Wat ik vind blijkt in dit geval te kloppen
•   Het kloppende van wat ik heb ontdekt of mijn ervaring wordt ontkent / genegeerd / niet onderzocht / niet mogelijk gevonden door de instantie.

Dat kan je alleen maar zo lang volhouden tot je een soort burn-out krijg.

Het jammere is dat, in dit huidige maatschappelijke systeem, diversiteit aan kennis, bronnen, ervaringen (nog) niet altijd lijken te worden gezien als waardevol. Je loopt het risico belachelijk gevonden te worden, of juist gevaarlijk... Dat doet me ineens aan een ander patroon denken ☺

Dus hoe kun je inhaken aan het systeem zonder dat er polarisatie optreedt, 'wij tegen het systeem'?
In het geval van onderwijs kun je proberen een school op te zetten die wel aanbiedt wat je denkt dat nodig is voor (bepaalde) kinderen. Maar leidt dat niet juist tot polarisatie?

Het is ook een moeilijke manier.

Dus vanuit permacultuur-denken zou je toch ergens anders moeten inhaken, waar het minder energie kost, waar het meer kans van succes heeft en minder schade/energieverlies als gevolg heeft als het faalt.

Communicatie zou je zeggen. Met elkaar gaan praten. Naar elkaar luisteren (van beide kanten). Samen de ontwikkeling aangaan. Diversiteit waarderen en gebruiken voor een 1 + 1 =  3 situatie.

Dat wil ik wel, morgen als het kan en dan liefst in gezelschap van mijn lieve mede-initiatiefnemers van ZijN Onvoorwaardelijke Onderwijs:
Website: zijn.zwolleaanzee.nl, op Facebook: ZijN-Onvoorwaardelijk-Onderwijs.

Toch een vrolijke kinderpost ter afsluiting?

Wat hebben we allemaal gedaan de laatste dagen?  Wat hebben we niet gedaan!
Het leukste was de dronkenman's bril. Uit het beeldscherm van een computer gesloopt!

zo ziet de wereld eruit als je erdoor kijkt...

Je kan er een bril van maken en als je ermee loopt val je om, maar...

... je hersens wennen er uiteindelijk toch aan en je kunt leren (bijna) normaal

je weg ermee in de wereld te vinden: